woensdag 31 oktober 2007

Gallerie Mbantua...

Vandaag heeft Maxim onze laatste vakantie aanwinsten, die we bij gallerie MBantua gekocht hebben, geframed en opgehangen. Het zijn er nu negen en ze hangen in een groot vierkant van drie breed bij drie hoog. Zelf kan ik mijn ogen er bijna niet vanaf houden, er zit zoveel diepte in en oneindigheid, ik word er helemaal stil van. Maar ik kan me ook voorstellen dat je er niet meer dan streepjes en stippeltjes is ziet.
Wij hebben een sterke voorkeur voor de wat meer moderne aboriginal art en hebben geen traditionele werken met bushtucker en gehurkte vrouwen bij het vuur.
Deze negen werken ( 30cm x 30cm) zijn allemaal erg verschillend maar hangen toch prachtig bij elkaar, op de een of andere manier 'past' dat prima, althans wij vinden het erg mooi en dat is het voornaamste. Ik ben benieuwd wat je van onze collectie vindt, of je ze op deze wijze goed kunt beoordelen of dat je er een liever wat groter ziet. De achtergrondmuziek is van Teaworri en heet dreamtime...
Maxim en ik brengen in elk geval vanavond genietend door en hebben al bekeken dat we er nog drie werken naast kunnen hebben hangen, hm dat geeft perspectieven voor een nieuwe reis volgend jaar....

dinsdag 30 oktober 2007

File...


Vandaag stond ik al vroeg voor dag en dauw naast mijn bedje. Ik had een afspraak en moest om 11.00 in Limmen zijn voor een sessie met der Johannes, jawel van de Deep Change. Ik zat om half negen in de auto en schoof op de Staart in Houten, aan bij de eerste file om de A 27 op te komen, wat na 20 minuten lukte. Vervolgens kon ik redelijk doorrijden via de A 12 naar de A2 maar daar was het dan ook weer flink raak. Gewoon driebanen dik stilstaan met stukje optrekken en weer stil. Gruwelijk en de aanwijsborden boven de weg maar aangeven dat de adviessnelheid 50 is...

Ik zou echt knettergek worden als ik dagelijks me door dit verkeer heen zou moeten ploeteren. Misschien maakt dat wel waarom er zo agressief gereden wordt, je ziet 100 meter vooruit de remlichten oplichten maar dan zijn er voldoende automobilisten die nog volgas blijven geven en dan bovenop de rem moeten gaan staan.

Het was heerlijk om weer even in Limmen te zijn en de cranio sacraal sessie was fantastisch, ik voelde me vloeibaar en het klinkt misschien gek maar ik kreeg het gevoel dat mijn hart gewiegd werd. In het nagesprek hebben we besloten dat het voorlopig de laatste sessie is omdat ik me de laatste tijd geweldig goed voel.

Daarna heerlijk geluncht met tijgertje, helaas was er geen tijd voor een strandwandeling en mocht ik om 15.00 uur weer aanschuiven in de file richting Utrecht.

Toch al met al een welbesteed dagje, ondanks de file. Het blijft echter een mysterie hoe al die mensen dit dagelijks uithouden, ik kan me niet voorstellen dat iedereen, net als ik, toevallig die kant op moest :-)

maandag 29 oktober 2007

Herrie in Houten...


Ja, je leest het goed er heerst een flinke strijd die tot bloedens toe uitgeknokt wordt. De haren worden met bosjes uitgetrokken en dwarrelen door de kamer. Er wordt geslagen, geschreeuwd en achter elkaar aangezeten.

Wie deze onmin is begonnen, Tooheys of Foster daar moet ik het antwoord op schuldig blijven maar er heerst hier even geen prettige sfeer en bij het minste geringste vliegen ze elkaar in de haren. Dikke staarten en allebei op een eigen vensterbank naar buiten kijken en grommen.

Zouden ze elkaar verwijten maken dat we zo lang afwezig zijn geweest of zou Tooheys een gooi naar de macht hebben gedaan? Foster was namelijk altijd 'King of the hill' maar wordt duidelijk een dagje ouder.

Wat het ook mag zijn tussen die twee ze zullen het zelf moeten oplossen want ze zijn ons allebei even lief.

zondag 28 oktober 2007

Goodlooking Caddy..


Ik kon het oplaadsnoertje van mijn mobieltje niet zo gauw terugvinden tussen alle reisspullen dus toen ik deze eindelijk vanochtend vond en het mobiel had opgeladen, vond ik daar twee berichten van mijn zus. Zij en manlief Ben voelen zich een beetje stuurloos zo zonder duidelijke richtlijnen van Maxim. Eerlijk is eerlijk, Maxim heeft een fantastische tocht uitgezet en zich de afgelopen weken als uitstekend reisleider laten zien.

Ank en Ben moeten dus nog een beetje wennen aan het weer in het hier en nu zijn. Ik laat Australië bij stukjes en beetjes los. Ik begin pas donderdag weer aan werk te denken, dan haal ik de mailbox leeg en doe ik even een hopelijk rustig dagje voordat ik de maandag erop weer voor dag en dauw begin.

Ik heb er wel weer zin in en ben zelfs benieuwd hoe het met de gemeentelijke site gaat. Het is nog niet zo erg dat ik daar nu naar ga kijken maar het begint al wel weer te kriebelen.

Voorlopig echter ben ik nog vrij en kan ik naar hartelust de dingetjes doen waar ik anders minder gauw aan toe kom. Dinsdag even naar het strand, woensdag lekker wandelen op de Posbank, helaas laat het budget geen winkeldagje meer toe maar wat dat betreft heb ik mijn hart flink kunnen ophalen in Singapore en Perth.

Op de bovenstaande foto staat de cadillac waar ik gisteren de bumperfoto van plaatste. Het moet de toenmalige eigenaren aan het hart zijn gegaan om zo'n beauty achter te laten. Zelfs in deze nogal gestripte vorm heeft zij nog voldoene 'good looks' voor een foto, zeg nou zelf...

zaterdag 27 oktober 2007

Me and my Caddy

Vanacht het klokje rond geslapen. Bij de wereld draait door ben ik in slaap gevallen en werd om 23.00 uur door de thuiskomende Maxim gewekt, ben gelijk naar bed gegaan en werd vanochtend om 8.00 uur weer wakker. Heerlijk geslapen! We zijn er weer helemaal...


Lekker naar de kapper geweest en met een vriendin een wandeling gemaakt, ze had haar handschoenen al aan, dat wordt nog wat als het echt koud gaat worden.


Verder heb ik me vandaag vermaakt met het bekijken van de gemaakte foto's. Ik zal ze stukje bij beetje op Footo.nl plaatsen.


Op de Great Central Road, de onverharde weg die we onder andere gereden hebben, staan vele autowrakken. Het is te duur om deze wagens van deze verre verlaten wegen op te halen en te repareren vandaar dat er wrakken in alle soorten en maten te vinden zijn.


Vandaag tracteer ik je op een zelfportret in de bumper van een grote verlaten roze cadillac. Het enige, nog glimmende onderdeel van deze eens zo mooie en dure wagen die er toch al sinds de vijftiger jaren moet staan.

vrijdag 26 oktober 2007

Home sweet home...


We zijn er weer, nog niet helemaal fris maar dat komt morgen wel. Hoewel ik erg goed geslapen heb onderweg, ben ik altijd gaar en licht in mijn hoofd na zo'n reis. Het voelt een beetje alsof er nog een gedeelte van mij onderweg is naar Nederland. Het gaat snel zo'n vliegreis, veel te snel. Fysiek is alles hier aangekomen maar een gedeelte van de geest of ziel is nog onderweg, zoiets dus...

Vanochtend hadden we een kleine teleurstelling op Heathrow. De door Maxim de halve wereld overgezeulde en speciaal gesealde sixpack Victoria Bitter mocht Engeland niet binnen. Manmoedig hebben we gevieren de blikken vanochtendvroeg om 07.00 uur bij de bewaking opengetrokken en opgedronken, want dat mocht weer wel. Het blijven rare jongens die Britten. De foto is niet helemaal (helemaal niet) scherp geworden maar geeft uitstekend de goede sfeer weer en is helemaal illegaal genomen want foto's maken was ook ten strengste verboden. Ik beefde van angst dat het ontdekt zou worden of was het de drank op dit vroege uur?

Hoe dan ook onze vakantie voor 2007 zit erop, we kunnen er weer even tegen en ik kan me weer wijden aan mijn dagelijkse blogje.

maandag 1 oktober 2007

Het is zover...


De koffers staan gepakt en wij trappelen van ongeduld om aan ons avontuur te beginnen.

Dit blog gaat even 'in ruste', maar je kunt alles over ons wel en wee volgen via :